Ervaringen inwoners

Wij geloven in de kracht van verhalen. Door het delen van persoonlijke ervaringen rondom straling kunnen gemeenteraadsleden, beleidsmakers en andere mensen een goed beeld krijgen van wat stralingsgevoeligheid nu eigenlijk inhoudt en tegen wat voor soort zaken je dan aan loopt. Je kunt tenslotte pas iets oplossen als je eerst weet wat het probleem is. Onderstaand een aantal persoonlijke ervaringen van inwoners uit de regio Zuid-Kennemerland en elders in het land.

Erika de Blij, Haarlem

“Opeens werd er een UMTS-mast geplaatst op het kantoorgebouw naast onze woonflat. Deze mast straalde aan de kant van de slaapkamers van onze flat; ik keek er van uit mijn slaapkamerraam recht op uit. Geen idee dat dit voor fysieke problemen zou kunnen zorgen. Dat was pas jaren later. Het sloop erin en begon met slechter slapen. Toen kwamen de terugkerende hoofdpijnen, gevolgd door pijn in spieren en gewrichten, verkrampingen en zo nu en dan spasmen in onderbenen. Tijdens mijn vakanties had ik nergens last van, dus het was voor mij wel duidelijk dat de klachten thuis werden veroorzaakt. Sinds de mast zijn mijn klachten zo erg dat ik richting therapeut moest.”

“Als gevolg van alle media-aandacht en de vele klachten richting T-Mobile en de gemeente volgde er op maandag 9 januari 2017 een bijeenkomst, waar het Antennebureau en T-Mobile een presentatie trachtten te geven. Echter de gemoederen waren al snel oververhit omdat de heer John van der Lee van T-Mobile aangaf dat hij niet wilde praten over de plaatsing van de noodmast en de gezondheidsklachten die dit bij ons veroorzaakte. Maar daar kwamen wij nu juist voor! Hij wilde het alleen hebben over een mogelijke verplaatsing van de tijdelijke noodmast naar een vaste plek bij ons op het dak. Als we geen toestemming zouden geven, dan zou de noodmast nog zeker een jaar vlak voor de flat (en dus naast de school) blijven staan. Pure chantage. De avond werd voortijdig beëindigd.” Lees verder…

Vera Verhagen, Haarlem

“In de zomer van 2005 begon ik echter ineens moeilijk in slaap te komen wat in 2009 uitmondde in 3 totaal slapeloze nachten en een enorm versnelde hartslag, hitteaanvallen en oorsuizen. Ik stortte helemaal in, moest me ziek melden en kon alleen met slaappillen nog in slaap komen. Bloedonderzoek wees uit dat mijn schildklier te hard werkte. Maar toen die met medicatie onder controle was waren de invaliderende symptomen en de nagenoeg complete uitputting er niet minder om. De specialist snapte er niets van.

Omdat ik inmiddels het nodige over straling van mobiele communicatie had gelezen wist ik dat mijn symptomen hier best wel eens mee te maken konden hebben en schafte ik een stralingsdetector aan. Die gaf in mijn slaapkamer een steeds sterker Dect signaal naarmate ik dichter bij de muur van de buren kwam. Maar daar doorheen klonk ook de hoge pieptoon die een zendmast in de nabijheid verraadt. Ik hoefde het toenemende geluid van mijn detector maar te volgen om te ontdekken dat er in de lichtmasten van het voormalige Haarlem stadion zendantennes waren opgehangen. Die bleken er bij navraag al vanaf de zomer 2005 te hangen op 200 meter van mijn huis. Dat was precies de tijd dat het moeilijk in slaap komen was begonnen.” Lees verder…

Silvia Belgraver, Heemstede

“Zo’n vijf jaar geleden kwam ik er achter dat mijn gezondheid daadwerkelijk wordt verstoord door straling. Deze bewustwording is in mijn geval via het fenomeen laagfrequent geluid naar voren gekomen.”

“Inmiddels ben ik mij er ook bewust van geworden op hoeveel plekken je dagelijks straling tegen komt. In bussen en treinen is tegenwoordig wifi al normaal geworden. Maar dat betekent wel dat ik niet meer met het openbaar vervoer kan/wil reizen. Inmiddels heb ik zelf maar een auto gekocht om nog mobiel te kunnen blijven. Voor wat betreft werk voel ik mij voor het eerst in mijn leven arbeidsgehandicapt. Ik kan niet meer overal werken. Bijna alle werkgevers hebben hun pand tegenwoordig vol met wifi(-versterkers) hangen. Maar ook in winkels, de bibliotheek, uitgaansgelegenheden, etc. is de wifi inmiddels niet meer weg te denken. Op reis naar het buitenland ga ik niet meer. In vliegtuigen heeft de wifi ook al zijn weg gevonden. En dan heb ik het nog niet eens over de scan-poortjes om het vliegveld op te komen. Kortom, ik merk dat ik steeds meer aan huis gebonden begin te raken. Gelukkig verkeer ik wel in de situatie dat ik inmiddels een goede thuisplek heb, dat is helaas niet voor iedereen weggelegd.” Lees verder…

Anton Spoor, Haarlem

“Ik ben in 2010 vrij plotseling, en nog zo gezond als een vis, verhuisd van de Bomenbuurt in Haarlem-Noord naar het Teylerplein in de Amsterdamse buurt. Na 2 jaren reeds kwamen de eerste gezondheidsproblemen. Heftige gezondheidsproblemen. Zowel de huisarts als het ziekenhuis wisten zich geen raad met de klachten. Mijn evenwicht werd steeds meer instabiel tot het moment dat ik helemaal niet meer mobiel was. Ik viel dagelijks meerdere keren tegen de grond door draaierigheid en misselijkheid.”

“Ondertussen begon ik door een goede kennis tot het besef te komen dat, nadat ik haar gemeld had dat er nieuwe krachtige antennes boven mijn slaapkamer geplaatst waren, dat die wel eens de oorzaak van alle ellende zouden kunnen zijn. De straling in mijn woning bleek absurd hoog, maar erkenning vinden voor dit probleem is onmogelijk. Wegens deze antennes ben ik weer verhuisd en ik ervaar, in de paar maanden dat ik er inmiddels woon, wat mijn evenwicht betreft geen noemenswaardige verbeteringen. Het slapen is echter een enorme verbetering, een opluchting. Geen antennes op het dak meer maar waarschijnlijk nog wel wat straling van de buren (wifi). Honderd procent stralingsvrij zal het wel nooit meer worden, maar dat straling de oorzaak van zoveel ellende is staat voor mij vast.” Lees verder…

Dinette Keulen, uit Haarlem gevlucht

“Oktober 2016 ben ik gevlucht uit Haarlem vanwege de straling. Ik zag het niet meer zitten om daar nog langer te blijven wonen. Zestien en een half jaar woonde ik op de Waddenstraat, 6-hoog, de bovenste verdieping. De straling werd steeds erger en kwam van alle kanten. De enige manier om nog aan de straling te ontkomen was om alles volledig af te schermen met stralingswerend materiaal. Ik ben inmiddels verhuisd naar een dorpje in Friesland. Hier in huis is het nu 5 microWatt/m2 en dat lijkt oké te zijn voor mij. Ik kan weer buiten zitten in de zon en weer een beetje gewoon leven.”

“Van 10 minuten wifi krijg ik hoofdpijn die pas na 2 uur in een stralingsarme omgeving weer weg is. Het is geen gewone hoofdpijn, het is een soort “band om het hoofd”, een wifi-hoofdpijn. Van smartphones krijg ik stekende pijnscheuten in mijn hoofd. Verder krijg ik in winkels en in de stralingsbundels van masten een vies gevoel in mijn gezicht en branderige ogen. Verder word ik onrustig en ik kan me slecht concentreren. Ik weet nog goed toen ik voor het eerst met een geïmproviseerd stralingsmutsje naar de supermarkt ging om te testen. Wat een verschil! Heb ik daar al die jaren last van gehad zonder het in de gaten te hebben.”

“Straling weg, klacht weg. Al duurt dat meestal uren. Telkens weer opnieuw. Herhaaldelijk getest. Mijn eigen onderzoek, als Wagenings ingenieur met geen enkel financieel belang. Ik ben het bewijs. Wie geneest heeft gelijk.Lees verder…

Rosa Leijdekkers, Haarlem

Wanneer ik zocht naar een wifi-verbinding in mijn appartement in Schalkwijk, kreeg ik meer dan 20 andere wifi-kanalen te zien. Mijn burn-out leek maar niet te herstellen, want ik had constant last van slapeloosheidsklachten en een hoge mate van overprikkeling. Als ik elders sliep, kwam ik tot rust, maar thuis leek het alsof ik me constant gespannen voelde. Ik had daarvoor geen verklaarbare reden, tot ik merkte dat ik in stralingsarme gebieden veel beter sliep en een veel diepere rust kon pakken dan thuis.

Ik heb besloten tijdelijk in een tent te gaan wonen op een camping in Driehuis, maar ik ben in verband met de ziektewet nog wel op een vast adres aangewezen. Dit is een ingewikkelde kwestie, want terug gaan naar huis, werkt negatief op mijn herstel. Ik heb besloten om niet terug te gaan en moet nu kijken hoe ik het ga doen met mijn inschrijving, het hebben van een officieel adres, elders logeren en een nieuwe woning zoeken. Toch neem ik die stap, want ‘ziek’ blijven is ook geen optie.

Gevolg voor mij is nu dat ik straks geen huis meer heb en dus geen uitkering van de ziektewet vanwege de straling. Ik ben echter te lang gebleven vanwege diezelfde uitkering. Gelukkig heb ik een lieve vriend waarmee ik nu iets ga zoeken. Misschien helpt het om dit op de site te zetten, om te laten zien hoe ver de gevolgen kunnen gaan. Ik hoop dat jullie veel belangstelling krijgen van de gemeente.

Saskia Krimp, Haarlem

Mijn moeder is iemand die ook enorm last van straling heeft. Al is het op een terras dan heeft ze zelfs last van de wifi op de mobiele telefoons. Midden in Haarlem wonend is de straling zeer energieslopend voor haar. Ze kan geen winkel meer in vanwege alle computers, kassa’s en telefoons. Mocht ze dit evengoed wel doen dan is ze voor 2 dagen zo energieloos dat ze helemaal niets meer kan doen.

Piet van Velzen, Haarlem

Ongeveer 3 jaar geleden kwam ik op de Brouwersvaart in Haarlem wonen. Vanaf die tijd heb ik toenemende gezondheid klachten, onder meer duizeligheid, hoofdpijn, nekklachten, spierpijn en slapeloosheid. Toen ik hier binnen mijn kringen ruchtbaarheid aan gaf, zei een vriend van mij dat ik eens aandacht moest besteden aan de zendmasten, want dat zou de oorzaak van mijn klachten moeten zijn.

Ik heb een woonbioloog laten komen en hij heeft de volgende metingen gedaan; in de huiskamer 3000 microwatt en in de slaapkamer 200 microwatt. De advieswaarden zijn respectievelijk 100 microwatt en 10 microwatt. De zendmasten staan in de van Oosten de Bruinstraat, bovenop het stadhuis aan de Raaks en op de Zijlweg, ik woon dus precies in het brandpunt van de wifi pulsen. De zaak was en is mij wel duidelijk. Lees verder…

Kees, Haarlem

“Sinds het GSM/UMTS-tijdperk heb ik last van elektromagnetische straling. En het wordt alsmaar sterker. Draadloze technologieën nemen in sterkte en hoeveelheid toe op een schaal die niet meer te bevatten is. Ook de Haarlemse politiek zal slechts reageren op al de signalen van burgers dat zij er ziek van worden met de mantra: ‘de frequenties opereren binnen de door de gezondheidsraad vastgesteld normen’. Dat is al 15 jaar het standaard antwoord op al mijn pogingen om mensen bewust te maken van de gevaren van deze opgedrongen technologie.

Zelf heb ik mijn woning volledig geïsoleerd met aluminiumfolie en speciale stralingswerende verf en gordijnen om nog enigszins een acceptabel leven te kunnen hebben. Ik  heb last van hartkloppingen, vermoeidheid en pieptonen in mijn oor als ik onbeschermd te lang van dichtbij (3 tot 25 meter) wordt blootgesteld aan een draadloos apparaat. Net als met roken werkt het cumulatief. Je kunt jarenlang gebruik maken van je mobiele telefoon en nergens last van hebben en dan ineens begint er zich een hersentumor te ontwikkelen.” Lees verder…

Angelique, Haarlem

Al bijna 4 jaar voel ik mijzelf erg moe als ik thuis ben en heb ik ook vaak last van duizelingen. Wat blijkt, in december 2013 is er een slimme meter geplaatst, dit was destijds verplicht volgens Pré wonen, wat de boosdoener is van mijn probleem. Volgens Nuon en Liander dien ik een doktersverklaring in te leveren welke mijn huisarts niet geeft (terwijl hij verkondigt wel achter het stralingsprobleem te staan). Nu moet ik Liander (volgens Nuon) een brief schrijven of zij de slimme meter willen vervangen maar dit kost mij wel € 78.

Inwoner uit Bloemendaal

“Sinds juli 2016 is er bij mij sprake van een forse toename van oorsuizingen, althans oorsuizingen is niet geheel correct, want het stoorsignaal komt niet binnen via het oor (ofwel via de oorschelp) maar het geluid openbaart zich ergens in de buurt van het gehoororgaan (voor zover ik kan vaststellen) maar komt dus op een andere manier binnen.

Nu ben ik hier al langer mee bekend en ook het verschijnsel dat ‘het’ toeneemt zodra ik gebruik maak van een draadloos apparaat, zoals een I-Pad. Ondanks klachten bij het inslapen (je probeert het te negeren) was er mee te leven. Sinds juli 2016 constateer ik een enorme toename in intensiviteit van het signaal. Het is dus beduidend harder en het lijkt er ook op alsof meerdere signalen tegelijkertijd met elkaar in conflict zijn. Het volume fluctueert overigens, maar valt niet terug naar het ‘aanvaardbare’ niveau van voorheen.” Lees verder…

Dorus de Rooy, uit Hoofddorp gevlucht

“Op een middag gingen wij naar de Toneelschuur in Haarlem. Eenmaal in de zaal voelde ik me steeds akeliger. Ik hield het niet meer vol in die zaal met al die mobieltjes. Op de film kon ik me niet concentreren. Ik ben toen naar beneden gegaan. Eenmaal buiten zag ik waarom ik me zo ellendig voelde. Boven op de filmzaal staat een enorme zendmast. Na een tijdje buiten het bereik van die mast begon ik weer een beetje op te knappen. Voor mij staat nu ook de Toneelschuur op de no-go area-lijst.

Update: eind januari 2018 emigreert Dorus naar een boerderij in Hongarije omdat het in Nederland niet langer leefbaar is voor haar.  Zij hoopt daar tot rust te komen, zodat haar gezondheid zich kan herstellen en zij daar een toekomst kan opbouwen. Lees verder…

Judith Jobse

“Fulltime werken is geen optie. Als zangeres en zangcoach kan ik niet om draadloze apparatuur heen en kom ik op locaties met veel straling. Ik moet voldoende tijd incalculeren om weer op krachten te komen en ziekte voor te zijn. Na een dag werken moet ik een rustdag incalculeren op een stralingsarme locatie. Als ik soms meerdere uren achteréén op een plek met veel straling moet doorbrengen krijg ik geheugen- en concentratie problemen, pijn in mijn lichaam, hoofdpijn, hartkloppingen, spierpijn, soms ook last van misselijkheid en slaat mijn immuunsysteem op hol. Een baan in kantoorgebouwen, scholen, ziekenhuizen of winkels is geen optie.”

Ik kan niet wonen in een grote stad, een appartement of flatgebouw vanwege een opeenstapeling van stralingsbronnen zoals wifi en mobiele telefoons van de buren. Mijn woonplek moet stralingsarm zijn, anders slaap ik niet, bonst mijn hart mijn lichaam uit, heb ik overal pijn en ben ik chronisch vermoeid. Dan kan ik niet meer functioneren.” Lees verder…

Chantal Halmans

“Ik heb zelf jaren gedoold in het halfduister. Mijn voornaamste klacht was slapeloosheid en het gebeurde regelmatig dat ik een nacht slaap oversloeg. Ik raakte er zo overprikkeld van dat ik me regelmatig aan de rand van gekte bevond. Geen enkel advies gaf blijvend resultaat.

Pas toen ik op het spoor van straling werd gezet en – in eerste instantie met de nodige argwaan – de laagdrempelige tips van lotgenoten opvolgde, verbeterde mijn situatie meteen en blijvend. Wat een verademing! Door deze kleine succesjes raakte ik overtuigd van mijn elektrogevoeligheid en liet een meetspecialist komen. Lang dacht ik dat alleen verhuizen mijn situatie kon oplossen, maar de aanpassingen aan mijn stroomnet (met name de nieuwe aardpen) waren zo baanbrekend dat ik er met een genormaliseerde nachtrust kon blijven wonen.” Lees verder…

Alice Lentjes

Het Gelre ziekenhuis in Zutphen is een van de weinige zorginstellingen die Elektro Hyper Sensitiviteit (EHS) serieus neemt.  Dat is volgens mijn informatie het enige ziekenhuis in Nederland dat ervoor zorgt dat patiënten met EHS stralingsvrij kunnen worden onderzocht. Je krijgt een soort van klamboe van twee bij twee bij twee meter over je heen die je afschermt van straling. Dat ziekenhuis houdt tenminste rekening met mensen die niet tegen straling kunnen. Lees verder…

Fotoserie: Ziek van straling

Vaak worden ze voor gek versleten: mensen die beweren dat ze niet goed worden van zendmasten en wifi. Fotograaf Koen Verheijden zocht ze op.

Slapeloosheid, oorsuizen, een opgejaagd gevoel, allergieën, hoofdpijn, dodelijke vermoeidheid. Het is slechts een greep uit de klachten die duizenden Nederlanders toeschrijven aan de straling waaraan ze worden blootgesteld. Terwijl bewoners van zogenaamde ‘witte’ gebieden schreeuwen om volledige zendmastdekking, zoeken mensen met EHS juist dekking tegen diezelfde straling. Ze verhuizen, dragen beschermende kleding, verpakken hun huis in folie of slapen onder een klamboe van zilverdraad. Ondertussen raken ze geïsoleerd en weten ze zich geen raad. Lees verder en bekijk de hele fotoserie.

Wil je ook jouw ervaring met straling op deze website delen, dan kun je ons een bericht sturen via het contactformulier.